Delphi

3 oktober 2019

Ruud was jarig en daarom verraste ik hem met een etentje. Hij mocht kiezen en wilde graag Grieks eten. We waren al vaker bij Delphi geweest en dat was ons tot nu toe bevallen. Het restaurant was half vol, plek genoeg dus. We kozen een tweepersoonstafeltje en kregen direct de kaart aangereikt. Het vriendelijke meisje vroeg wat we wilden drinken en ik vroeg om een rode wijn. ‘Een Merlot of een Cabernet Sauvignon?’ vroeg het meisje. ‘Wat is de huiswijn’ vroeg ik. ‘Een Griekse wijn’ antwoordde ze. Ik was hierop voorbereid, want tegenwoordig moet je heel goed oppassen. De huiswijn is vaak goedkoper dan de wijn die ze aan tafel noemen. Dit gebeurd vaak op terrasjes ook en ik ben hier nu op voorbereid. Klantvriendelijk vind ik het niet. Ik koos voor de rode huiswijn en Ruud de witte. Als start kregen we natuurlijk een ouzo. Deze ouzo was ijskoud en heerlijk. Bij de meeste Griekse restaurants krijg je een lauw glaasje. We bestudeerden de kaart en toen de ober kwam hadden we onze keuze gemaakt. Ruud koos voor een gemengde visschotel en ik koos voor de gebakken mosselen. Vooraf vroegen we een mandje brood met een dip van feta. Boven verwachting smaakte de rode wijn heerlijk en Ruud vond zijn witte wijn ook goed te drinken. Het pitabrood was lekker warm en de dip heerlijk. Na een poosje kwamen onze hoofdgerechten. Ik keek naar mijn mosselen en zag direct dat ze goed gepaneerd waren. Een flinterdun laagje krokant gebakken, zoals het naar mijn idee hoort te zijn. Ruud kreeg een groot stuk zalm en een even groot stuk tonijn. Daarnaast lag een knoert van een gamba. Apart kregen we een schaaltje frites en salade. Zoals ik al dacht smaakte mijn mosselen heerlijk. Ruud zijn zalm was goed gebakken, maar de tonijn was toch wel iets te droog. Maar wat hem het meest tegenstond was de grootte van zijn portie. Veel te veel. Thuis eten we circa 125 gram vis per persoon en op zijn bord lag minstens 400 gram vis. Daarom werd hij gedwongen iets te laten staan en dat vindt hij verschrikkelijk. Eten weggooien is zonde! De frites waren droog en krokant gebakken en de salade was vers. Na het hoofdgerecht kon er niets meer bij, het dessert hebben we daarom overgeslagen. Bij het vertrek hebben we nog een idee geopperd. 65+ menu’s, zoiets als een kindermenu. Oudere mensen eten nu eenmaal minder dan de jongelui. We hopen dat ze hierover na zullen denken.

Resultaat: Goed eten, prijs/kwaliteit in balans, vriendelijk personeel.

TERUG